Bir insan düşünün yaşı ilerlemiş(25'ini geçmiş  mesela)

Bu eleman günün 12 saatini çalıştığı iş yerinde geçiriyor  ve birçoğumuzun olduğu gibi işinde hiç de mutlu değil. İş zamanı hayattan hiç bi tat almadığını söyleyebiliriz yani. Sabah 8 akşam 8 çalışıyor.

Akşam evden geldiğinde saat aşağı yukarı 8:30-9:00 oluyor. Yemektir vs. dir saaat 10'u bulur.

Bu arkadaşın günde 7 saat uyuduğunu varsayarsak geriye zaruri ihtiyaçları da çıkarttığımızda en fazla 3 saati kalır.

İnsan diyoruz ne kadar kolay söylemesi insan....

Normal şartlar altında duyguları, acıları, sevinçleri vs. si olan robottan farklı bişey.En azından öyle olması gerekir. Ama ne yazıkki yukardaki anlatıya göre hiç de öyle değil. Günde kendisi için harcayabileceği, kederlenip,neşelenebileceği, kitap okuyup eğlenebileceği, belki film seyredip dolaşabileceği yada ne istiyorsa yapabileceği yanlızca 3 saat vakti olan bi insan.Tabi eğer işin yorgunluğundan bunları yapacak mecali kalmışsa!

Anlıycağınız bu arkadaşın hayatı yalan olur:))

Peki ne kalıyor geriye; hayattan alabileceği bişey olmayan bu arkadaşın elinde ne kalıyor?

Sadece bi şey kalıyor bu dünyada ömrü vefa ettikçe bu şeklide yaşamak ve öteki dünyaya umutla bakmak Peki ya olduya bu dünyada Cennet i garantileyecek bişey yapamadı isyankar oldu vs.. bi sebepten Cehennem' e şutlandı direkt o zaman ne olacak.

O zaman ADALET denen şeyin bu arkadaşa uğradığı söylenebilir mi?

Valla belki inanmayacaksınız bana tüm buları yazdıktan sonra ama söylenebilir. Benim inancım o ki adalet kesinlikle var hiçbir suç yada hiçbir hareket sonsuza kadar cezasız ya da sonuçsuz kalmaz.

Biz insanlar adaletin yokluğundan bahsedip dururuz nerde bu adalet nerde bu adalet?

Hep olması gereken yerde arkadaşlar hep olması gereken yerde sadece bazen biz onu göremiyoruz!!!!